exinanire

exinanire [CL] 1 to empty, deplete. b (refl., w. ref. to Phil. ii 7). ~ire, evacuare GlC E 456; de Dublinensi familia, stipendiorum defectu graviter ~ita Gir. EH II 17; 1405 villa de Sandwico per diversas pestilencias ac alia jacturas et infortunia ‥ in tantum ~ita et debilitata existit Cl 278 m. 24.  b tu, si vis esse altare Dei, ~i teipsum Bede Tab. 455; Patrem Christus relinquere visus est, quando semetipsum ~ivit Lanfr. Comment. Paul. (Eph. v 22) 304; P. Blois Serm. 576B (v. exinanitio 1b). 2 to weaken, wear out. b to diminish, worsen. effeto, i‥. debilitato, ~ito GlH E 95; Deus cujus bonitas non exhauritur, cujus misericordia non ~itur Anselm (Or. 10) III 35; 1166 enervari et ~iri coepit potestas eorum J. Sal. Ep. 185 (184 p. 216) ; 1273 in obsequio felicis recordacionis H. regis Anglie per tempora existens diuturna se ipsum ~ivit AncC VII 223; cum adeo [corpus] ex infirmitatis nimia gravitate extenuatum, ymmo ~itum fuerit Ps.-Elmh. Hen. V 129.  b rasus ‥ erat barba et capite ‥ magis volens aliquantum aspectu ~ire se, et compositos crines amittere, quam adversantes sibi parcere G. Herw. 334b; in [torneamentis] milites ‥ patrimonia sua ‥ et ‥ vitas solius vane laudis ‥ aviditate ~iebant R. Niger Mil. I 36. 3 to bring to naught, destroy. contradictores imperialium diffinitionum inani poenitentia paene ~iti verecundabuntur Asser Alf. 91; alioquin ‥ silvesceret vel de se nimium reputaret et sic ~iretur [ME: swa to nocht iwinden] AncrR 59; 1446 imaginantes ‥ ipsos vexare opprimere et totaliter destruere et ~ire Cl 295 m. 30d.; s1415 discordia ‥ mota est inter dominos que ad hue [? add non] est ~ita Plusc. X 24. 4 to despoil, strip. nemo tamen judicet tantum virum post ultionem Dei misericordia destitutum, nec bonae voluntatis suae fructu ~itum Gosc. Transl. Aug. 33C. 5 to free (from). 944 sit ‥ praedictum rus liber ab omni fiscali tributo saeculariumque servitutum ~itum CS 791 (= CS 869 [948]).