exinanitio
exĭnānītĭo, ōnis, f. [exinanio],
- an emptying, evacuation (post-Aug.): alvi, Plin. 13, 22, 38, § 118: florescendi, i.e. an exhausting, enfeebling, id. 17, 2, 2, § 12.
exinānītio, ōnis, f. (exinanio), die Ausleerung, alvi, Abführung, Plin. 13, 118: florescendi, die Erschöpfung, Entkräftung der Bäume durch erzwungene Blüte, Plin. 17, 13.
~one diarrie attenuatus egrotabat
suffocatio ‥ accidit ex cordis lesione, quando humorum ibi ‥ existencium fit evacuacio et per consequens spirituum ~o
Christus ‥ exinanivit se ut nos impleret‥. magna et plusquam magna ~o est
qui cingi celico nequit cinctorio / cinctus iniciis est in presepio. / o quam mirabilis abbreviacio / vel certe verius exinanicio
quidquid dictum est de ~one sua [Christi ] et mandacione quod sui debent sequi ipsum in talibus
Domini Dei mei ‥ tanta ~o ut servi naturam susciperet
intersecta arteria saltuose sanguis egreditur ‥ sequiturque sincopis ~onem
in nulla corporis parte ulla poterat extenuatio seu ~o deprehendi‥. ipsa corporis mortui viva compositione probante hanc sancti viri, exanimationem non ~onem fuisse
regnum ipsum ad ~onem devenire instabilem [(poterit ]
spei alienatio, caritatis ~o [gl.: i. revacuatio ]
cum ‥ canonici de Marsey ‥ per incendii pressure multiplicis et infortunii dispendia ad ultimatam ~onem sui et quasi ad nichilum subito sint redacti
compatientes ‥ dictorum religiosorum paupertati et ‥ nimie ~oni per depredaciones(
exĭnānītĭō, ōnis, f. , ¶ 1 action de vider : exinanitio alvi Plin. 13, 118, évacuation par le bas ¶ 2 [fig.] épuisement : Plin. 17, 12.
exinanitio , onis. f. et, v. exinanitus
See an image
See an image