exinanitas
exinānitās, ātis, f. (exinanio), die Ausleerung = ἀποκένωσις, Gloss. II, 237, 27.
exĭnānĭtās, ātis, f. , c. exinanitio : Mercat. Orient. p. 949.
Exinanitas.
Si vero ipsum verbum, quod erat in forma et æqualitate Dei et patris, exinanisse se dicitur, quomodo rursus vel qua ratione exinanitum sit, si recuset Exinanitatem. Exinanitas autem Dei verbi est ejus, quod nescit pati conversionem, agere aliquid vel dicere humanorum, etc.Vide ibid. pag. 262. 315. et 375.