exorabilis
exorabilis, easily entreated, influenced by prayer
exōrābĭlis, e, adj. [exoro].
- Pass., easily entreated or moved, exorable (class.), Plaut. Stich. 1, 2, 26 (83): si implacabiles iracundiae sunt, summa est acerbitas: sin autem exorabiles, summa levitas, Cic. Q. Fr. 1, 1, 13 fin.: in aliquem, id. Att. 1, 3 fin.: (Orcus) non exorabilis auro, Hor. Ep. 2, 2, 179; cf.: nulli exorabilis, Sil. 5, 131: initium vitii, Sen. Ep. 116: et exorabile numen fortasse experiar, Juv. 13, 102.— Comp.: in suis quam in alienis exorabilior injuriis, Sen. Clem. 1, 20.—*
- II Act., easily moving, persuasive: carmen, Val. Fl. 1, 782.
exōrābilis, e, Adv. m. Compar. (exoro), I) leicht zu erbitten, Cic. ep. u. Hor.: numen, Iuven.: exorabilis in alqm, nachsichtig gegen jmd., Suet.: nulli exorabilis, Sil.: Compar. b. Sen. u. Tac. – II) leicht erbittend, Val. Flacc. 1, 782.
fac illum ‥ mihi ~em
ut supplicanti filio ~is pie condones indulgentiam
pia semper et ~is gloriosa illa [sc. BVM ]
ut ‥ discant se posse faciles in magnis invenire quos in minimis ~es habuere
exōrābĭlis, (12) e (exoro), ¶ 1 quʼon peut fléchir par des prières : Cic. Q. 1, 2, 8 || quʼon peut corrompre, qui se laisse séduire : non exorabilis auro Hor. Ep. 2, 2, 179, insensible à lʼor ; -bilior Sen. Clem. 1, 20, 2 ¶ 2 propre à fléchir : Val. Flacc. 1, 782.
exōrābilis e, adj.with comp.
- exoro, easily entreated, influenced by prayer: populus: in se: auro, H.: numen, Iu.: missus tamquam exorabilior, Ta.