exorbito
ex-orbĭto, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [orbita] (post-class.).
- I Neutr., to go out of the track, to deviate.
- A Lit.: exorbitantes boves, qui vehiculum trahebant, Aug. Civ. D. 22, 8 med.: stellis exorbitare a praestitutis itineribus non licet, Lact. 2, 5, 12.—
- B Trop.: a regula, Tert. adv. Marc. 3, 2: a catholicae fidei regulis, Sid. Ep. 8, 11 fin.—
- II Act., to turn out of the track, turn aside; trop.: animum a tramite, Sid. Ep. 5, 16.
ex-orbito, āvī, ātum, āre (ex u. orbita), I) intr. aus dem Gleise-, seitwärts springen, v. Zugtieren, Augustin. de civ. dei 22, 8, 16. p. 576, 10 D.2 – dah. von einer Bahn abweichen, a praestitutis itineribus, Lact.: a regula, Tert.: a salutaribus tuis legibus, Firm.: a tramite veritatis, Augustin. – absol. = von der Wahrheit abweichen, Eccl. Vgl. Bünem. Lact. 2, 5, 12. – II) tr. vom rechten Wege abführen, animum a tramite, Sidon. ep. 5, 16, 3.
exorbĭtō, āvī, ātum, āre (ex, orbita), ¶ 1 intr., dévier, sʼécarter de : Lact. Inst. 2, 5, 12 ¶ 2 tr., faire dévier : Sid. Ep. 5, 16.
- 1. opzijspringen;
- 2. (van een koers) afwijken [a tramite veritatis];
- 3. (van de waarheid) afwijken [a regula].