exorativus
exōrātīvus, a, um, adj. [exoro],
- prayerful: dicere nescio quid exorativum, Cassiod. in Psa. 17, 32.
exōrātīvus, a, um (exoro), zum Bitten geeignet, aggressus est dicere nescio quid exorativum, Cassiod. in psalm. 17, 32.
exōrātīvus, a, um, suppliant : Cassiod. Psalm. 17, 32.