exoratrix
exōrātrix, īcis, f. [exorator],
- she who obtains by entreaty, Salvian Gub. D. p. 93 Rittersh.
exōrātrīx, trīcis, f. (Femin. zu exorator), die Erbitterin, Salv. de gub. dei 3, 9 extr. u.a. Eccl.
exōrātrīx, īcis, f. , celle qui fléchit : Salv. Gub. 3, 9.