expeto
expeto, to seek after, strive for aim at, demand, ask
Could not find expetebat in Logeion dictionaries.
expetebat Verb: imperfect active indicative 3rd singular of expeto
- Act.
- A To long for, seek after, aspire to, desire, covet, wish a thing (freq. and class.; syn.: appeto, affecto, cupio, concupisco, aveo, gestio, volo, opto, desidero, requiro).
- α With acc.: assunt, me expetunt, Enn. ap. Cic. Ac. 2 (Luc.), 28, 89 (Trag. v. 49, ed. Vahl.): nihil hominem, nisi quod honestum sit, aut admirari aut optare aut expetere debere, Cic. Off. 1, 20, 66: unum ab omnibus ad id bellum imperatorem deposci atque expeti, id. de Imp. Pomp. 2, 5: Italia ab hoc auxilium absente expetivit, id. ib. 11, 30; cf.: Apollo unde sibi populi et reges consilium expetunt, Enn. ap. Cic. de Or. 1, 45, 199 (Trag. v. 186, ed. Vahl.): nunc a Flacco Lentuli poenae per vos expetuntur, are demanded, Cic. Fl. 38, 95: poenas ab aliquo, id. Pis. 7, 16; Liv. 1, 23, 4; cf.: jus ab invitis, id. 3, 40, 4: facinora ab aliquo, Plaut. Mil. 3, 1, 25 (620): Plautinas fabulas, id. Cas. prol. 12: pecunia tantopere expetitur, Cic. de Or. 2, 40, 172; cf.: expetuntur divitiae ad usus vitae necessarios, id. Off. 1, 8, 25: mortem pro vita civium, id. Tusc. 1, 48, 116: ea vita expetitur, quae sit animi corporisque expleta virtutibus, id. Fin. 5, 13, 37: in qua (societate) omnia insunt, quae putant homines expetenda, honestas, gloria, etc., id. Lael. 22, 84: non ficto crimine insectari, non expetere vitam, non capitis arcessere, to attempt one's life, id. Deiot. 11, 30: stulta sibi consilia, to seek out, contrive, Plaut. Most. 4, 1, 4 (861).—Of an inanimate subject: mare medium terrae locum expetens, striving or tending towards, Cic. N. D. 2, 45, 116.—
- β With an object-clause (mostly poet.): quem quisque odit, periisse expetit, Enn. ap. Cic. Off. 2, 7, 23 (Trag. v. 403, ed. Vahl.); cf.: audire expetis? Plaut. Aul. 4, 4, 25 (652): aliquid facere, id. Trin. 3, 2, 48 (674): periisse expetunt, Liv. 40, 10, 5: dum nostram gloriam tua virtute augeri expeto, Cic. ad Q. Fr. 1, 1, 2: di me etsi perdunt, tamen esse adjutam expetunt, Pac. ap. Non. 104, 7: videre expeto te, Plaut. Rud. 1, 4, 20 (239); cf.: hoc prius scire expeto, quid perdideris, Ter. Heaut. 890; id. Hec. 727; Hor. Epod. 11, 3; Ov. M. 7, 476; 9, 550 al.: quod et scire expeto et quaerere pudet, Curt. 4, 10, 32; 9, 3, 8; Plin. praef. 14.—
- γ With ut and subj.: fatebor et fuisse me et Sejano amicum et ut essem expetisse, Tac. A. 6, 8.—
- δ Absol.: ne legaretur A. Gabinius Cn. Pompeio expetenti ac postulanti, requesting, Cic. de Imp. Pomp. 19, 57.—*
- B To reach, attain to any thing; with respect to time, to outlast: malo si quid bene facias, id beneficium interit: Bono si quid male facias, aetatem expetit, Plaut. Poen. 3, 3, 23 (637).— Hence, expĕtendus, a, um, P. a., desirable, excellent: forma expetunda mulier, Plaut. Pers. 4, 3, 60 (529).
- II Intr. (perh. only ante-class.; cf. Liv. 1, 22, 7 Weisenb. ad loc.).
- A To light upon, fall upon, befall a person.
- 1 With in aliquem: delictum suum suamque culpam expetere in mortalem, Plaut. Am. 1, 2, 33 (495): illius ira et maledicta in hanc, id. ib. 3, 2, 15 (896): omnes clades hujus belli in eum, Tullus ap. Liv. 1, 22, 7: quojus ego hodie in tergum faxo ista expetant mendacia, Plaut. Am. 2, 1, 42 (592).—
- 2 With alicui: mea sit culpa, si id Alcumenae innocenti expetat, Plaut. Am. 3, 1, 12 (872).—
- B Absol., to fall out, happen, occur, result: nequiter paene expetivit prima parasitatio, Plaut. Am. 1, 3, 22 (520) Lamb. (al. expedivit): in servitute expetunt multa iniqua, befall, id. ib. 1, 1, 20 (172); so, eadem in vigilanti expetunt, id. Mil. 2, 4, 40 (393) (not vigilantes, v. Ritschl ad h. l.).
I tr., ¶ 1 désirer vivement, souhaiter, convoiter, rechercher : auxilium ab aliquo Cic. Pomp. 30, souhaiter lʼassistance de qqn : pecunia tantopere expetitur Cic. de Or. 2, 172, lʼargent est si vivement recherché ; Cotta Sulpiciusque expetebantur Cic. Br. 207, cʼest Cotta et Sulpicius quʼon recherchait (comme avocats) || [avec inf.] vincere expetunt Cic. Phil. 12, 9, ils désirent vaincre, cf. Pl. Aul. 652, etc. || [avec prop. inf.] Pl. Most. 128 ; Trin. 366 ; Ter. Hec. 727 ; nostram gloriam augeri expeto Cic. Q. 1, 1, 2, je souhaite vivement que notre gloire sʼaccroisse || [avec ut ] Tac. Ann. 6, 8 ¶ 2 prendre, choisir : stulta sibi expetunt consilia Pl. Most. 861, ils ont recours à de sots expédients ¶ 3 chercher à obtenir, réclamer, revendiquer : expetere pœnas ab aliquo Cic. Pis. 16, chercher à obtenir le châtiment de qqn ; a Flacco Lentuli pœnæ per vos expetuntur Cic. Fl. 95, on cherche par votre entremise à venger sur Flaccus le châtiment de Lentulus ; expetere jus Liv. 3, 40, 4, revendiquer ses droits ¶ 4 chercher à atteindre [un lieu] : mare medium terræ locum expetens Cic. Nat. 2, 116, la mer tendant [par sa pesanteur] vers le centre de la terre.
II intr., a) survenir, tomber sur : expetent ista mendacia in hujus tergum Pl. Amph. 589, ces mensonges retomberont sur son dos ; mihi illius maledicta expetent Pl. Amph. 896, ses reproches retomberont sur moi ; in servitute expetunt multa iniqua Pl. Amph. 174, dans lʼesclavage beaucoup de maux vous arrivent ; b) prendre de lʼextension [dans le temps] : ætatem Pl. Pœn. 636, durer éternellement.
- 1. nastreven, wensen, verlangen, eisen [gloriam; alcis mortem of vitam iem. naar het leven staan; poenas ab alqo iem. bestraffen; supplicia voltrekken]; (ook m. inf.; aci.; ut);
- 2. trachten te bereiken [Asiam];
- 3. verlangen, vergen; ➤ iustitia nihil praemii expetit; II. intr. voorvallen, gebeuren; overkomen, treffen (m. in m. acc.; dat.); ➤ in servitute expetunt multa iniqua; omnes belli clades in eum expetunt.
甚願。嗜。懇求。遇。— jus ejus 料 人之事理。— poenas 罰人。Si insonti mihi illius ira expetat 若吾無辜者遭其怒。Multa iniqua in servitute expetunt 當奴難免受寃。
Suggest a Translation
See an image
- to seek after, strive for aim at, demand, ask: me: auxilium, T.: expetita conloquia, Cs.: unum ab omnibus ad id bellum inperatorem expeti: poenas ob bellum, L.: mortem pro vitā civium, meet eagerly: vitam, to attempt one's life: ne legaretur Gabinius Pompeio expetenti, at his request: Amor, qui me expetit urere, H.: virum cognoscere, O.: mare medium terrae locum expetens, tending towards: alcui amicus ut essem, Ta.—To desire, long for, wish: quem quisque odit, periisse expetit: gloriam virtute augeri: hoc scire expeto, T.: vincere.—To fall, be visited: utin eum expetant clades belli, L.
-
…nihil prius neque fortius Verum si incipies, neque pertendes naviter, Atque ubi pati non poteris, cum nemo expetet, Infecta pace, ultro ad eam venies, indicans Te amare et ferre non posse, actum est ilicet…
Terence, Eunuchus
-
…dare nollet Aris, clam ex Sardinia est fugere conatus. redimunt se ea parte corporis, propter quam maxime expetuntur. sic, inquam, se, iudices, res habet ; neque hoc a me novum disputatur, sed…
Cicero, pro Scauro
-
…arte laudatur, sic sapientia, quae ars vivendi putanda est, non expeteretur, si nihil efficeret ; nunc expetitur, quod est tamquam artifex conquirendae et comparandae voluptatis quam autem ego dicam voluptatem, iam videtis, ne invidia…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…et statu, sua caritate colantur et per se ipsae appetantur. Quibus expositis facilis est coniectura ea maxime esse expetenda ex nostris, quae plurimum habent dignitatis, ut optimae cuiusque partis, quae per se expetatur, virtus sit…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…expetunt quam devitant turpia. Quis enim honorem, quis gloriam, quis laudem, quis ullum decus tam umquam expetivit, quam ignominiam infamiam contumeliam dedecus fugit Quarum rerum dolor est gravis testis genus hominum ad honestatem natum malo cultu…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…in comparationem ea cadunt quae paulo ante in comparationis loco enumerata sunt. In illud autem genus in quo de expetendo fugiendoque quaeritur adhibentur ea quae sunt aut animi aut corporis aut externa vel commoda vel incommoda. Item que cum…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…apud alios loqui videlicet didicerat, non multum ipse secum. intellegendum est igitur nec gloriam popularem ipsam per sese expetendam nec ignobilitatem extimescendam. veni Athenas inquit Democritus neque me quisquam ibi adgnovit. constantem hominem et gravem, qui…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…beneficio natum ad haec tempora, quorum epistulas spem victoriae declarantis in manu teneo, pacem velle censetis vincere illi expetunt pacisque dulcissimum et pulcherrimum nomen non pactione, sed victoria concupiverunt. quid Galliam quo tandem animo hanc rem audituram…
Cicero, Philippicae
-
…expetendam aut pluris aestimandam, certe minus ad beatam vitam pertinet multitudo corporis commodorum. etenim, si et sapere expetendum sit et valere, coniunctum utrumque magis expetendum sit quam sapere solum, neque tamen, si utrumque sit aestimatione…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…maximumque sit, si id volumus adipisci, virtuti opera danda est, sine qua nec amicitiam neque ullam rem expetendam consequi possumus ; ea vero neglecta qui se amicos habere arbitrantur, tum se denique errasse sentiunt, cum eos…
M. Tullius Cicero, De Amicitia