imminutus
imminutus, weak
immĭnūtus (inm-), a, um, Part. and P. a., from imminuo.
immĭnūtus (inm-), a, um, adj. [in-minutus],
- undiminished, unimpaired, unviolated (post-class.): jus suum habere imminutum, Dig. 24, 2, 6; 38, 2, 44.
1. imminūtus, a, um (in u. minutus), unvermindert, ungeschmälert, unverletzt, ICt.
2. imminūtus, a, um, PAdi. (v. imminuo), vermindert, cum modus intercalandi interdum cumulatior, interdum fieret imminutior, Solin. 1. § 44.
omnes dignitates et libertates que ad regis coronam pertinent ab omni servicio et inquietudine inperpetuum inminutas et quietas cum omnibus eisdem pertinentibus possideret
ita vasculum permansit ~um ut mulieris Sareptene [cf. ]III Reg. xvii 12–14
1 immĭnūtus, a, um, part. de imminuo || adjt , -tior, plus faible : Sol. 1, 44.
2 immĭnūtus, a, um, non diminué, intact, entier : Dig. 24, 2, 6.
imminūtus (inm-)
adj.
- P. of imminuo, weak: mens, narrow, Ta.