immisericorditer
immisericorditer, unmercifully
immĭsĕrĭcordĭter, adv., v. immisericors.
immisericorditer, Adv. (immisericors), unbarmherzig, Ter. adelph. 663. Augustin. de lib. arbitr. 3, 9. § 28 extr. Cassiod. in psalm. 118, 87.
ille crudelis interemptor [sc. Kynheardus ] ab Osredo duce ‥ ~iter interemptus est
ceditur martyr [sc. Becket ] a ministris presidis, plane inmisercordius quam cesus est olim [sc. Paulus; cf. ] a Judeis, accipiens sc. quadragenas una minusAct. xvi 22–4
turba seviencium, que nunc conturbatur, / inmisericorditer [monasterium ] bonis spoliavit
torrida sua ferocitate sine strepitu judicii ~iter ‥ strictim occubuerunt
opidi et castelli de Dreux opidani et custodes suis exaccionibus ‥ totas suas vicinias inmisericorditer vexabant
immĭsĕrĭcordĭtĕr, sans pitié : Ter. Ad. 663 ; Aug. Lib. 3, 9, 28.
immisericorditer
adv.
- immisericors, unmercifully: factum a vobis, T.