immitigabilis
immītĭgābĭlis (inm-), e, adj. [inmitigo],
- that cannot be softened or allayed, immitigable (post-class.): ardor, Cael. Aur. Tard. 4, 3, 33.
im-mītigābilis, e (v. in u. mitigo), nicht zu stillen, nicht zu besänftigen, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 3, 33.
immītĭgābĭlis, e, quʼon ne peut adoucir : C. Aur. Chron. 4, 3, 33.