immitis
immitis, not mellow, harsh, unripe, sour
- I Lit., of fruit: uva, Hor. C. 2, 5, 10: fructus (opp. dulcis), Plin. 13, 4, 6, § 26. —More freq.,
- II Transf., in gen., rough, rude, harsh, hard, severe, stern, fierce, savage, inexorable (syn.: barbarus, trux, torvus, immanis, ferox, crudelis, saevus): naturā et moribus immitis ferusque, Liv. 23, 5, 12; cf. asper et immitis, Suet. Tib. 59: arrogans, profusus, immitis, id. Ner. 4: tyrannus (i. e. Pluto), Verg. G. 4, 492: Parcae, Prop. 4 (5), 11, 13: Glycera, Hor. C. 1, 33, 2: immitibus et desertis locis, Plin. 17, 16, 26, § 120: insulam Gyarum immitem et sine cultu hominum esse, Tac. A. 1, 69: immite et turbidum caelum, Plin. Ep. 8, 17, 1: venti, Tib. 1, 1, 45: oculi, Ov. M. 6, 621: nidi (i. e. hirundinum apibus infestarum), Verg. G. 4, 17: ara (on which human beings are offered), Ov. P. 3, 2, 71: claustra, id. Am. 1, 6, 17: vulnera, id. de Nuce 69: fata, id. M. 13, 260: mandata, Tac. A. 15, 27: rescriptum, id. ib. 6, 9: mors, Tib. 1, 3, 55: caedes pariter fugientium ac resistentium, Liv. 4, 59, 6.—As subst.: immītĭa, ium, n., barbarous acts: ausae immitia nuptae (i. e. abortus), Ov. F. 1, 625.—Comp.: vetus operis ac laboris, et eo immitior, quia toleraverat, Tac. A. 1, 20; Plaut. Bacch. 3, 4, 1 (500): calcato immitior hydro, Ov. M. 13, 804.— Sup.: serpentes immitissimum animalium genus, Plin. 10, 74, 96, § 207.—Adv.: im-mīte, rudely, harshly: stridorque immite rudentum Sibilat, Sil. 17, 257.
sin autem inmitis ac superbus est, constat quia non est de Deo
regem habens mansuetum quia non terrena inmitibus sed mansuetis caelestia regna dare consuevit
vocorque inmitis scedra Latine
si inmites animos aliquid Flaccina valeat fistula mulcere
ut sunt nonnulli dure cervicis et auditus inascensibilis, pusillis inmites, in oculis suis sapientes, sibi placentes, qui malunt ante prejudicare quam audire ‥
alienigenis mansuetissimus exstitit; suis ~is sive crudelis esse non potuit
factus est pietate suorum impius et ~is regis Dacorum hostis
mors immitis
†immitis [l. initis ]
princeps ‥ circa ipsas municiones †immites [MS: inimic’; ? l. inimicas ] obsidionem strictam ‥ stabilivitor inimicorum
- 1. (poët.; postklass.) wrang, onrijp [uva];
- 2. niet zacht, streng, hard, ruw, wreed, wild [tyrannus; mandata; ventus; ara (vanwege mensenoffers); locus].
- with comp, not mellow, harsh, unripe, sour: uva, H.—Rough, rude, harsh, hard, severe, stern, fierce, savage, inexorable: naturā et moribus, L.: tyrannus (i. e. Pluto), V.: Glycera, H.: oculi, O.: caedes, L.: calcato immitior hydro, O.: urna, i. e. of the inexorable decision, O.—Plurn. as subst: ut placidis coëant immitia, wild creatures with tame, H.: inmitia ausae, barbarous acts, O.
-
…genus invisum, et rapti Ganymedis honores. His accensa super, iactatos aequore toto Troas, reliquias Danaum atque immitis Achilli, arcebat longe Latio, multosque per annos errabant, acti fatis, maria omnia circum. Tantae molis…
Vergil, Aeneid
-
…facta quaedam iam puto, utinam in Volcaci sententiam sed quid refert est enim una sententia omnium. sed erit immitissimus Servius, qui filium misit ad effligendum Cn. Pompeium aut certe capiendum cum Pontio Titiniano. etsi hic quidem…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…uerbis temptabat sistere mentes. atque hic perlustrans aditus fulgentia cernit arcis templa iugo, quorum tum Virrius, altae immitis ductor Capuae, primordia pandit. Non est hoc inquit nostri, quod suspicis, aeui maiores fecere manus .…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…pectendos praebet Galatea capillos, talibus adloquitur, referens suspiria, dictis Te tamen, o virgo, genus haud inmite virorum expetit, utque facis, potes his impune negare ; At mihi, cui pater est Nereus, quam…
Ovid, Metamorphoses
-
…primum levata omni sollicitudine mens vacare gaudio coeperat, seu recordatio maiestatis in Galba, amicitiae in Tito Vinio quamvis immitem animum imagine tristi confuderat, Pisonis ut inimici et aemuli caede laetari ius fasque credebat. praefixa contis capita gestabantur…
Tacitus, Historiae
-
…stirpe virili, has datus Ismario regi Polydorus in oras. Quid moror interea crudelia vulnera lymphis abluere et sparsos inmiti sanguine vultus Dixit et ad litus passu processit anili, albentes lacerata comas. Date, Troades, urnam dixerat…
Ovid, Metamorphoses
-
…speluncis et carissima secum abderent. igitur dux Romanus diversis artibus, misericordia adversum supplices, celeritate adversus profugos, immitis iis qui latebras insederant ora et exitus specuum sarmentis virgultisque completos igni exurit. atque illum finis suos praegredientem incursavere…
Tacitus, Annales
-
…, ne quis tua pectora, Minos, vulneret imprudens. Quis enim tam durus, ut in te dirigere inmitem non inscius audeat hastam Coepta placent, et stat sententia tradere mecum dotalem patriam finemque imponere bello. Verum velle…
Ovid, Metamorphoses
-
…non minus aurigandi arte in adulescentia clarus quam deinde ornamentis triumphalibus ex Germanico bello. uerum arrogans, profusus, immitis censorem L. Plancum uia sibi decedere aedilis coegit ; praeturae consulatusque honore equites R. matronasque ad agendum mimum…
Suetonius, Lives
-
…et maneo, quid triste fremis quid lumina mutas iam socer es natum ante pedes prostravit et addit iamque avus immitis quotiens iterabitur ensis turba sumus. tunc et Danai per sacra fidemque hospitii blandusque precum compellit Ulixes, ille ,…
Statius, P. Papinius, Achilleis