imminuo
imminuo, to lessen, diminish
- I Lit.
- A In gen.: si istas exiguas copias quam minime imminueris, Cic. Fam. 3, 3, 2: pondus, Plin. 33, 3, 13, § 47.—
- B Pregn., to weaken, impair, enfeeble: corpus otio, animum libidinibus imminuebant, Tac. H. 2, 93; cf.: Gauda, morbis confectus, et ob eam caussam mente paululum inminuta, Sall. J. 65, 1: vires (Venus), Lucr. 5, 1017; cf. ib. 626.—In mal. part.: virginem, Ap. Flor. p. 350; Lact. 1, 10 fin.—
- II Trop.
- A In gen., to lessen, diminish, abate: aestivorum tempus comitiorum mora imminuerat, Sall. J. 44, 3: quod populi semper proprium fuit, quod nemo imminuit, nemo mutavit, Cic. Agr. 2, 7, 19: imminuitur aliquid de voluptate, id. de Or. 1, 61, 259: nihil ex consuetudine luxus atque desidiae, Suet. Ner. 42: postquam se dolor imminuit, Ov. H. 15, 113: verbum imminutum, contracted, Cic. Or. 47, 157.—
- B In partic., pregn., to encroach upon, to violate, injure, subvert, ruin, destroy: nullum jus tam sanctum atque integrum, quod non ejus scelus atque perfidia violarit et imminuerit, Cic. Rosc. Am. 38, 109: cupiditas imminuta ac debilitata, id. Phil. 12, 3, 7: bellum attenuatum atque imminutum, id. de Imp. Pomp. 11, 30: pudicitiam, Plaut. Cist. 1, 1, 90 (90): auctoritatem, Cic. Att. 1, 18, 5; cf. id. Verr. 2, 4, 27, § 60: jus legationis, id. ib. 2, 1, 33, § 84: laudem alicujus, id. Att. 14, 17, A, 2: libertatem, id. Caecin. 12, 35: Bocchi pacem, Sall. J. 81, 4: mentes hominum (ebrietas), Gell. 15, 2, 4: Agrippa discidio domum imminuerat, Tac. A. 2, 86.—With acc. pers. only in Tac.: quamquam Augusta se violari et imminui quereretur, Tac. A. 2, 34: perculso Seneca, promptum fuit Rufum Fenium imminuere, id. ib. 14, 57.
- —Hence, immĭnūtus, a, um, P. a., diminished, smaller, weak: mens, Tac. A. 6, 46: modus intercalandi interdum cumulatior, interdum imminutior, Sol. 1, § 44
- 1. verminderen, verkleinen [numerum praetoriarum cohortium; pretium];
- 2. (metaf.) afbreuk doen aan, aantasten [libertatem; honorem; maiestatem; pacem];
- 3. verzwakken, krachteloos maken [animum libidinibus; vires]; ➤ mens paulum imminuta nogal verminderde geestelijke vermogens;
- 4. (Tac.) van zijn aanzien beroven.
- to lessen, diminish: copias.—To weaken, impair, enfeeble: mente inminutā, S.—Fig., to lessen, diminish, abate: tempus mora inminuerat, S.: imminuitur aliquid de voluptate: se dolor imminuit, O.: verbum imminutum, contracted.—To encroach upon, violate, injure, subvert, ruin, wear out, destroy: auctoritatem: ius legationis: libertatem: Bocchi pacem, S.: Damnosa quid non imminuit dies?H.: se imminui querebatur, was slighted, Ta.
-
…rei publicae iuxta ac sibi consuluisse. Praeterea, quorum victoria Sullae parentes proscripti, bona erepta, ius libertatis imminutum erat, haud sane alio animo belli eventum exspectabant. Ad hoc, quicumque aliarum atque senatus partium erant ,…
Sallust, Catilina
-
…utrique victoriam crudeliter exercebant. Sed postquam Cn. Pompeius ad bellum maritumum atque Mithridaticum missus est, plebis opes inminutae, paucorum potentia crevit. Ii magistratus, provincias aliaque omnia tenere ; ipsi innoxii, florentes, sine metu…
Sallust, Catilina
-
…quae facias, tuo iudicio et tua sponte facere nec cuiusquam egere consilio, tamen neque piane adsentior, ne imminuam tuam laudem, si omnis a meis consiliis profecta videatur, neque valde nego ; sum enim avidior etiam quam…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quidem gemitus si levationis aliquid adferret, tamen videremus, quid esset fortis et animosi viri ; cum vero nihil imminuat doloris, cur frustra turpes esse volumus quid est enim fletu muliebri viro turpius atque hoc praeceptum, quod de…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…filio nomen regium concessisti. hoc nomine retento atque servato nullum beneficium populi Romani, nullum iudicium de se senatus imminutum putat. Magno animo et erecto est, nec umquam succumbet inimicis, ne fortunae quidem. multa se arbitratur…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…enim umquam arbitror ornatas esse provincias designatorum, ut, cum in hoc illa constantia quae erat mea causa suscepta imminuta sit, nihil iam possit non decerni. iis ad quos relatum est amicis placuisse non mirum est ; erat…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, rursus ab eodem populo placato sunt in suam pristinam dignitatem restituti. quod si his damnatis non modo non imminuit calamitas clarissimi nominis gloriam, sed etiam honestavit nam etsi optabilius est cursum vitae conficere sine dolore et sine iniuria…
Cicero, de Domo sua
-
…sponte moveamur. atque ut a corpore ordiar, videsne ut, si quae in membris prava aut debilitata aut inminuta sint, occultent homines ut etiam contendant et elaborent, si efficere possint, ut aut non appareat corporis vitium…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…non es persecutus dicis tibi in animo esse alio tempore persequi. quod fuit id tempus quando es persecutus cur imminuisti ius legationis, cur causam populi Romani deseruisti ac prodidisti, cur iniurias tuas coniunctas cum publicis reliquisti non te…
Cicero, in Verrem
-
…, ut soleo, sed nihil est illo homine lentius. Metellus est consul egregius et nos amat, sed imminuit auctoritatem suam quod habet dicis causa promulgatum illud idem de Clodio. Auli autem filius, o di immortales quam…
Cicero, Epistulae ad Atticum