immiserabilis
immiserabilis, unpitied
immĭsĕrābĭlis (inm-), e, adj. [inmiserabilis],
- unpitied: periret immiserabilis Captiva pubes, Hor. C. 3, 5, 17.—
- II Pitiless, Serv. Verg. A. 6, 315.
im-miserābilis, e (in u. miserabilis), I) nicht bemitleidet, si non periret immiserabilis captiva pubes, ohne Erbarmen, Hor. carm. 3, 5, 17. – II) erbarmungslos, Serv. Verg. Aen. 6, 315.
latronum ‥ dampnator ~is
immĭsĕrābĭlis, (16) e, ¶ 1 qui nʼexcite pas la pitié : Hor. O. 3, 5, 17 ¶ 2 sans pitié : Serv. En. 6, 315.
immiserābilis (in-m-) e, adj.,
- unpitied: captiva pubes, H.