Logeion | immite

immīte, adv., v. immitis fin.

immite , harshly, severely. multa fecit inmisericorditer et ~e Map NC V 6 f. 67v; quomodo ~ius agitur apud ecclesiasticum Gir. GE II 33 p. 325.

immītĕ, n. pris adv^t (immitis), violemment : Sil. 17, 257.

immite