immineo
immineo, to project over, lean towards, hang down over, overhang, overarch
the sky which hangs over the earth
two kings threaten all of Asia
- I Lit. (mostly poet.): collis plurimus urbi Imminet, commands, Verg. A. 1, 420; cf.: imminens prope ipsis moenibus tumulus, Liv. 29, 35, 7: imminens villae tua pinus esto, Hor. C. 3, 22, 5: candida populus antro Imminet, Verg. E. 9, 41: aër his, Ov. M. 1, 52: caelumque quod imminet orbi, id. ib. 2, 7: scopulus aequoribus, id. ib. 4, 525: apex collis subjectis arvis, id. ib. 7, 779: nemus desuper, Verg. A. 1, 165: arbos, Ov. M. 4, 459: imminet e celsis audentius improba muris Virgo, Val. Fl. 6, 681; Quint. 11, 3, 130: choros ducit Venus imminente luna, shining overhead, Hor. C. 1, 4, 5: cum ageretur togata, simulans, caterva tota clarissima concentione in ore impuri hominis imminens contionata est: Huic vitae tuae, etc., bending or turning towards, Cic. Sest. 55, 118; cf.: gestu omni imminenti, bent towards him, id. de Or. 2, 55, 225.—
- B Transf., to be near to a thing, to touch on, border upon.
- 1 In gen. (rare): imminet hic, sequiturque parem, similisque tenenti Non tenet, Ov. M. 7, 785: tergo fugacis, id. ib. 1, 542: carcer imminens foro, adjoining, Liv. 1, 33, 8: imminentia muro aedificia, id. 2, 33, 7.—
- 2 In partic. (like impendere and instare), in an inimical sense, to threaten, menace, by nearness or commanding position (class.): nimis imminebat propter propinquitatem Aegina Piraeeo, Cic. Off. 3, 11, 46; cf.: Carthago imminere jam fructuosissimis insulis populi Romani videbatur, id. Agr. 2, 32, 87: certior sum factus, Parthos ... Ciliciae magis imminere, id. Att. 5, 20, 2: imminent duo reges toti Asiae, id. de Imp. Pomp. 5, 12: circum insulas Italiae inminentes, Liv. 21, 49, 1: Mithridates Italiae quoque, Vell. 2, 18, 4: Parthi Latio, Hor. C. 1, 12, 53: Germaniae et Britanniae, Suet. Calig. 19: bello subegit gentem rebus populi Romani imminentem, Cic. Rep. 2, 20: instabat agmen Caesaris atque universum imminebat, Caes. B. G. 1, 80 fin.: imbrium divina avis imminentŭm, Hor. C. 3, 27, 10: turris ingens inminebat, Liv. 21, 7, 7; 21, 11, 10: inminentes tumuli, id. 3, 7, 2. —
- II Trop. (class.).
- A To strive eagerly ofter a thing, to be eager for, to long for, be intent upon: hujus mendicitas aviditate conjuncta in nostras fortunas imminebat, Cic. Phil. 5, 7, 20; Liv. 30, 28, 9: in alterius ducis exercitusque opprimendi occasionem imminebat, id. 25, 20, 5: huc imminet: om nes Dirigit huc sensus, Verg. Cul. 89: alieno imminere, Sen. Ep. 2 fin.: rebus, Tac. A. 16, 14: quod imminere emptioni publicanos videbat, Suet. Aug. 24: peritus rerum popularium imminensque ei potestati, Liv. 3, 51, 9: spei majoris honoris, id. 4, 25, 9: occasioni alloquendi regem, Curt. 5, 11: exitio conjugis, Ov. M. 1, 146: Verres avaritia semper hiante atque imminenti fuit, Cic. Verr. 2, 2, 54, § 134.—
- B Transf. (acc. to I. B.), to be near at hand, to impend.
- 1 In gen.: sunt qui ea, quae quotidie imminent, non videant, Cic. Cat. 1, 12, 30: mors, quae propter incertos casus quotidie imminet, id. Tusc. 1, 38, 91.—
- 2 In partic., to threaten by nearness, to be imminent: periculum, quod imminere ipsi portenderetur, Suet. Claud. 29: periculum ambobus, id. Tit. 9: imminentes undique insidiae, id. Caes. 86: discrimina undique, id. Tib. 25: summum discrimen, Quint. 8, 4, 22: bellum, id. 12, 1, 43: taedio praesentium et imminentium metu, Suet. Vit. 15.
- 1. hangen over, boven, zich vooroverbuigen over (m. dat.); ➤ pinus villae imminens steekt uit boven; imminente luna in de maneschijn;
- 2. uitsteken boven, (een plaats) beheersen, bedreigen, dicht grenzen aan (m. dat.); ➤ caelum imminet orbi; tumulus moenibus imminens;
- 3. (metaf.) (v. personen) op de nek, op de hielen zitten, in het nauw brengen (m. dat.) [fugientium tergis]; ➤ ei imminet fortuna achtervolgt hem;
- 4. streven naar, proberen te bemachtigen, loeren op (m. dat.; in m. acc.; ad) [fortunis civium; toti Asiae; in victoriam; ad caedem];
- 5. (v. ongeluk en gevaren) boven het hoofd hangen, bedreigen, dreigen, (dreigend) te gebeuren staan; (m. dat.) ➤ imbres imminentes; mors imminet; imminentium oblitus de onmiddellijke dreiging vergetend; imminens princeps.
將來。臨近。謀。— exitio ejus 謀壊彼。Bellum huic regno imminet 將伐此國矣。
Suggest a Translation
See an image
- to project over, lean towards, hang down over, overhang, overarch: Quos super silex Imminet, V.: imminente lunā, shining overhead, H.: in ore impuri hominis imminens, bending towards: gestu omni imminenti, bent towards him: collis urbi Imminet, commands, V.: moenibus tumulus, L.: caelumque quod imminet orbi, O.—To be near to, touch on, border upon, follow up: Imminet hic, sequiturque parem, O.: carcer imminens foro, adjoining, L.: imminentes domini, i. e. future, Ta.—To threaten, menace: instabat agmen atque universum imminebat, Cs.: Imbrium divina avis imminentūm, H.: cum Karthago huic imperio immineret: imminent reges Asiae: Parthi Latio, H.—Fig., to strive eagerly after, be eager for, long for, be intent upon: avaritiā imminenti esse:in exercitūs opprimendi occasionem, L.: ad caedem: ei potestati, L.: exitio coniugis, O.—To be at hand, impend: ea, quae cottidie imminent: mors, quae cottidie imminet: imminentium nescius, Ta.
-
…invidiam virtute partam gloriam, non invidiam putarem. quamquam non nulli sunt in hoc ordine qui aut ea quae imminent non videant aut ea quae vident dissimulent ; qui spem Catilinae mollibus sententiis aluerunt coniurationemque nascentem non credendo conroboraverunt ;…
Cicero, in Catilinam
-
…Vivitur ex rapto non hospes ab hospite tutus, non socer a genero ; fratrum quoque gratia rara est. Inminet exitio vir coniugis, illa mariti ; lurida terribiles miscent aconita novercae ; filius ante diem patrios inquirit in annos…
Ovid, Metamorphoses
-
…hic spe celer, illa timore. Qui tamen insequitur pennis adiutus Amoris, ocior est requiemque negat tergoque fugacis inminet et crinem sparsum cervicibus adflat. Viribus absumptis expalluit illa citaeque victa labore fugae spectans Peneidas undas fer pater inquit…
Ovid, Metamorphoses
-
…, non est habitabilis aestu nix tegit alta duas totidem inter utrumque locavit temperiemque dedit mixta cum frigore flamma. Inminet his aer. Qui quanto est pondere terrae, pondere aquae levior tanto est onerosior igni. Illic et nebulas…
Ovid, Metamorphoses
-
…fieri accessiones pervidere te spero, cogniturum magis recipio. quod ad me attinet, mi Cicero, ita ab imminentibus malis res p. me adiuvante liberetur sic honores praemiaque vestra suspicio conferenda certe cum immortalitate, ut sine iis…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…quinque ad Cybistra Cappadociae castra habuissem, certior sum factus Parthos ab illo aditu Cappadociae longe abesse, Ciliciae magis imminere. itaque confestim iter in Ciliciam feci per Tauri pylas. Tarsum veni a. d. III Nonas Octobris…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…qui sciverunt, ut Aeginetis, qui classe valebant, pollices praeciderentur. Hoc visum est utile ; nimis enim imminebat propter propinquitatem Aegina Piraeo. Sed nihil, quod crudele, utile ; est enim hominum naturae, quam sequi…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…additis i ccc fecit equites numerumque duplicavit. Postea bello subegit Aequorum magnam gentem et ferocem et rebus populi Romani imminentem, idemque Sabinos cum a moenibus urbis reppulisset, equitatu fudit belloque devicit. Atque eundem primum ludos maximos ,…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…; qua ex lege primum caritas nata est, deinde inopia. impendebat fames, incendia, caedes, direptio imminebat tuus furor omnium fortunis et bonis. queritur etiam importuna pestis ex ore impurissimo Sex. Clodi rem frumentariam esse…
Cicero, de Domo sua
-
…timidis et omnia pericula circumspicientibus non negat. plebem et infimam multitudinem, quae P. Clodio duce fortunis vestris imminebat, eam quo tutior esset vestra vita suam se fecisse commemorat, ut non modo virtute flecteret sed etiam tribus…
Cicero, pro Milone