imminutio
imminutio, a lessening, weakening, impairing, injuring
immĭnūtĭo (inm-), ōnis, f. [imminuo], a lessening, aiminution; a weakening, impairing, injuring (rare but class.).
- I Lit.: pravitas imminutioque corporis, i. e. mutilation, Cic. Fin. 5, 17, 47. —In mal. part., i. q. devirgin tio, a deflowering, Aus. Cent. Nupt. Idyll. 13.—
- II Trop.
- A In gen.: dignitatis, Cic. Fam. 3, 8, 2: criminis, Quint. 7, 4, 3: malorum, id. 5, 10, 33.—
- B In partic., as a figure of speech, the use of a weaker expression for a stronger, Cic. de Or. 3, 54, 207; Quint. 9, 1, 34; 9, 3, 90.
imminūtio, ōnis, f. (imminuo), I) die Verminderung, corporis, Verkrüppelung, Cic. de fin. 5, 47. – II) übtr., 1) die Verminderung, die Schmälerung, Beeinträchtigung, rerum, Quint.: malorum, Quint.: dignitatis, Cic.: criminis, Entkräftung, Quint.: Plur., imminutiones malorum, Lampr. Comm. 14, 5 P. – 2) als rhet. Figur = λιτότης, die scheinbare Verkleinerung des Ausdrucks (zB. non minime für maxime), Cic. de or. 3, 207. Quint. 9, 3, 90.
terrarum ecclesiae irrestaurabilem ~onem
ipsa in expectacione animi affliccio est boni expectati quedam empcio et preciositatis beneficii ~io
quod tamen hec impotentia non illi esset ad ~onem laudis
salutationem ‥ domino et patri debitam nequaquam suspendit defectus aut ~o caritatis
dolemus et ingemiscimus ‥ de ~one glorie vestre
licet enim non equetur ad vestram magnificentiam, mittentis ampla devotio plurimum adicit ejus ~oni et quod maximos principes scriptura preterierit, ut sibi vos in dominum preeligeret
immĭnūtĭō, ōnis, f. (imminuo), ¶ 1 diminution, raccourcissement : corporis Cic. Fin. 5, 47, mutilation du corps ¶ 2 [fig.] diminution, affaiblissement : dignitatis Cic. Fam. 5, 8, 2, affaiblissement de la considération || [rhét.] atténuation, litote : Cic. de Or. 3, 207 ; Quint. 9, 3, 90.
- 1. vermindering; ➤ pravitas imminutioque corporis verminking;
- 2. (metaf.) aantasting [dignitatis];
- 3. (retor. t.t.) schijnbaar verzwakkende uitdrukking, litotes.
imminūtiō (inm-) ōnis, f
- imminuo, a lessening, weakening, impairing, injuring: corporis, i. e. mutilation.—Fig.: dignitatis.—Esp., as a figure of speech, understatement, extenuation.