impertilis
impertĭlis (inp-), e, adj. [2. in-partilis],
- indivisible (late Lat.): nota, Aug. de Mus. 6 fin.
im-pertilis, e (in u. partilis), unteilbar, Augustin. de mus. 6, 17. § 57. Claud. Mam. de stat. anim. 3, 5, 2 u.a. Eccl.
impertĭlĭs, e (in, partilis), indivisible : Aug. Mus. 6, 17, 57.
Augustin. 6.
de Mus. c. ult. Impertilisnota.