imperturbatio
imperturbātĭo (inp-), ōnis, f. [2. inperturbatio],
- freedom from disturbance, tranquillity, a transl. of the Gr. ἀπάθεια, Hier. Ep. 133, 3.
im-perturbātio, ōnis, f. (in u. perturbatio), die Ungestörtheit, Gelassenheit, als Übersetzung von ἀπάθεια, Hieron. epist. 133, 3.
imperturbātĭō, ōnis, f. , impassibilité : Hier. Ep. 133, 3.