imperpetuus
imperpĕtŭus (inp-), a, um, adj. [2. in-perpetuus],
- not perpetual, Sen. Ep. 72, 9.
im-perpetuus, a, um (in u. perpetuus), nicht beständig, Sen. ep. 72, 7.
sciatis me dedisse ‥ ecclesie S. Martini Londoniensi ‥ †imperpetuam [i. e. in perpetuam ] elemosinam nostram ecclesiam manerii mei de W.
libertates quas W. filius Alani ‥ eisdem monachis †imperpetuam [i. e. in perpetuam ] elemosinam dedit
imperpĕtŭus, (16) a, um, non éternel : Sen. Ep. 72, 7.