inauguro
inauguro, to take omens from the flight of birds, practise augury, divine
ĭn-augŭro, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
- I Lit. To take omens from the flight of birds, to practise augury, to divine: per sacram viam augures ex arce profecti solent inaugurare, Varr. L. L. 5, § 47 Müll.: impetritum, inauguratum'st: quovis admittunt aves, Plaut. As. 2, 1, 11 (259): Palatinum Romulus, Aventinum Remus ad inaugurandum templa capiunt, Liv. 1, 6, 4: agedum, divine tu, inaugura, fierine possit, quod nunc ego mente concipio, Liv. 1, 36, 4.
- —Hence, b. inaugŭrāto, adv. (lit. abl. absol.), after consulting the birds: id quia inaugurato Romulus fecerat, Liv. 1, 36, 3: consecrare locum, id. 1, 44, 4.—
- II Transf.
- A To give a certain sanctity to a place or (official) person by ceremony of consulting the flight of birds, to consecrate, inaugurate, install: locum, Liv. 3, 20, 6: VRBEM (Romulus) Calend. Praenest. ap. Inscr. Orell. 2, p. 386: cur non inaugurare? Sume diem; vide, qui te inauguret, Cic. Phil. 2, 43, 110: augur in locum ejus inauguratus est filius, Liv. 30, 26, 10; so, aliquem flaminem, id. 27, 8, 4; 41, 28, 7.—
- B In gen., to install: cena et poculis magnis inauguratur (dux latronum), Ap. Met. 7, 9, 5; comitia, quae habentur aut regis aut flaminum inaugurandorum causa, Lab. ap. Gell. 15, 27, 1: si flamines Diales inaugurentur, Gai. Inst. 1, 130.
in-auguro, āvī, ātum, āre, I) intr. Augurien anstellen, die Weissagevögel befragen, Palatium Romulus, Remus Aventinum ad inaugurandum templa capiunt, Liv. 1, 6, 4: m. folg. indir. Fragesatz, inaugura, fierine possit, quod nunc ego mente concipio, Liv. 1, 36, 4. – impers., inauguratum est, Plaut. asin. 259. – u. Abl. Partic. absol., inaugurātō, nach-, mit Anstellung der Augurien, Liv. 1, 36, 3 u. 5, 52, 2. – II) tr. durch Befragen des Vogelfluges eine gewisse Heiligkeit geben, einen Tempel usw. einweihen (Ggstz. exaugurare), locum, Liv.: templum, Cic.: centurias, Liv.: übtr., qualis erat terris, quem Tibris inaugurat, annus? Claud. VI. cons. Hon. 12. – einen Priester usw. weihen, einsetzen, flaminem, Cic. u. Liv.: regem sacrificum, Liv.: augurem, Liv.: übtr., cenā et poculis magnis inauguratur (dux latronum), Apul. met. 7, 9.
ĭnaugŭrō, (12) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., prendre les augures : Varro L. 5, 47 ; Liv. 1, 6, 4 || [avec interr. ind., pour savoir si] : Liv. 1, 36, 4 ¶ 2 tr., consacrer officiellement la nomination de qqn dans un collège sacerdotal : Cic. Phil. 2, 110 ; inaugurari ab aliquo Cic. Br. 1, être consacré par un confrère qui sert de parrain, cf. Liv. 27, 8, 4 ; 30, 26, 10 || consacrer, inaugurer un emplacement : Liv. 3, 20, 6 || [fig.] cena inauguratur dux Apul. M. 7, 9, on inaugure lʼélection du chef par un banquet.
inauguro , as, are. n. act.
等先兆。供廟。推拜爲王。Inaugura quod mente concipio 汝試猜我心意。
Suggest a Translation
See an image
等先兆。供廟。推拜爲王。Inaugura quod mente concipio 汝試猜我心意。
Suggest a Translation
See an image
in-augurō āvī, ātus, āre,
- to take omens from the flight of birds, practise augury, divine: ad inaugurandum templa capiunt, L.: divine tu, inaugura, fierine possit, L.—To hallow by augury, consecrate, inaugurate, install: vide, qui te inauguret: augur in locum eius inauguratus est, L.