inauro
inauro, to overlay with gold
ĭn-auro, āvi, ātum, 1, v. a., to cover or overlay with gold, to gild (class.; most freq. in the part. perf.).
- I Lit.: tegulas aereas, Plin. 33, 3, 18, § 57; Vitr. 7, 8: maurata statua, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 50: columna extrinsecus, id. Div. 1, 24, 48: Romulus (i. e. statua Romuli), id. Cat. 3, 8, 19: palla, Auct. Her. 4, 47, 60: vestis, i. e. inwrought with gold, Ov. M. Fac. 18.—
- II Trop., to gild, i. e. to make rich: puto, te malle a Caesare consuli quam inaurari, Cic. Fam. 7, 13, 1: ut te Confestim liquidus fortunae rivus inauret, Hor. Ep. 1, 12, 9.— Hence. ĭnaurātus, a, um, P. a., gilded, golden: quis radat inaurati femur Herculis, Juv. 13, 151.—Comp.: omni patagio inauratior pavo, Tert. Pall. 3 init.
in-auro, āvī, ātum, āre, mit Gold überziehen, vergolden, I) eig.: aes, Vitr. u. ICt.: tegulas aereas, Plin. – Häufiger im Partic, inaurātus, a, um, vergoldet, statua, Cic.: vestis, mit Gold gewirkt, Ov.: so auch palla, Cornif. rhet.: vasa, Plin.: pellis arietis, das goldene Vlies, Enn. fr. scen. 251: columna aurea extrinsecus inaurata (Ggstz. solida, massive), Cic.: lamna tenuis aerea inaurata aut inargentata, Plin. – im Compar., omni patagio inauratior pavo, Tert. de pall. 3. – II) scherzh. übtr., in Gold fassen = sehr reich machen, Cic. ep. 7, 13, 1. Hor. ep. 1, 12, 9.
ĭnaurō, (12) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 dorer : Plin. 33, 57 ; inaurata statua Cic. Verr. 2, 4, 138, statue dorée ; extrinsecus inaurata columna Cic. Div. 1, 48, colonne recouverte dʼune couche dʼor superficielle ¶ 2 combler de richesses : Cic. Fam. 7, 13, 1 ; Hor. Ep. 1, 12, 9.
- 1. vergulden (meestal ppp.); ➤ lectus inauratus; vestis inaurata met goud gestikt;
- 2. (metaf., scherts.) met goud behangen.
in-aurō —, ātus, āre,
- to overlay with gold.— Fig., to gild, enrich: a Caesare inaurari: ut te liquidus fortunae rivus inauret, H.