inauritus
ĭn-aurītus, a, um, adj.,
- without ears: animalia, Gell. 7, 6, 1 dub.; v. 2. inauditus, III.
inaurītus, a, um (inaurio), gehörlos, animalia inodora inauritave, Gell. 6 (7), 6, 1 Hertz 2.