inauratus
inauratus, gilded, golden
ĭnaurātus, a, um, Part. and P. a., from inauro.
ĭn-aurātus, a, um, adj.,
- not gilded, not ornamented with gold: inauratae atque illautae mulieris, Titin. ap. Charis. p. 181 P.
1. in-aurātus, a, um, nicht mit Gold bedeckt, -geschmückt, Titin. com. 1.
2. inaurātus, a, um, s. in-auro.
1 ĭnaurātus, (15) a, um, part. p. de inauro.
2 inaurātus, a, um, qui est sans or : Titin. 1.
Inornatus, recte monet D.
te. Palaye
de la Barretribuenda erat, ut ex ipsa nota ad hunc locum colligitur.
inaurātus
adj.
- P. of inauro, gilded, golden: statua: quem inauratum in Capitolio fuisse, etc. (i. e. cuius statuam): acanthus, O.: Hercules, Iu.