inauspicato
inauspicato, without consulting the auspices
ĭnauspĭcātō, adv.,
- v. the foll. art.
inauspicātō, Adv. (inauspicatus), ohne richtig angestellte (ohne richtige) Auspizien, Cic. de div. 1, 33. Liv. 21, 63, 7. Val. Max. 1, 6, 6.
longe alium res eventum habuit, nam ~o congressi Odo et Rainaldus, cum suam aciem quam terribili atrocitate vastari animadverterent, ‥ equorum velocitate saluti consulunt
ĭnauspĭcātō (inauspicatus), sans prendre les auspices : Cic. Div. 1, 33 ; Liv. 21, 63, 7.
in-auspicātō
adv.
- inauspicatus, without consulting the auspices: pomoerium transgredi.