ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

inaudio

inaudio, to hear whispered, get an inkling of

ĭn-audĭo (arch. ind-audio, cf. Ritschl Proleg. ad Plaut. p. 143), īvi or ĭi, ītum, 4, v. a.,
  • to hear, learn, esp. something secret (mostly ante-class. and in the tempp. perff.): quod ego inaudivi, accipite, Pac. ap. Non. 126, 23: unde hoc tam repente jucundum inaudivi melum? Nov. ib. 21: quorum erupit illa vox de qua ego ex te primum quiddam inaudieram, Cic. Fragm. ib. 20; cf.: numquid de quo inaudisti? id. Att. 6, 1, 20: metus ne de hac re quippiam indaudiverit, Plaut. Most. 3, 1, 11 (542); id. Merc. 5, 2, 100 (941); 103 (944): nam os columnatum poëtae esse indaudivi barbaro, id. Mil. 2, 2, 56 (211); 2, 5, 32 (442); id. Aul. 2, 2, 88 (265): et Aquini et Fabrateriae consilia sunt inita de me quae te video inaudisse, Cic. Fam. 9, 24, 1; cf.: re denique multo ante Gadibus inaudita, fore huic ut ab illo periculum crearetur, id. Balb. 18, 41: inaudita sententia, Just. 22, 3, 7.—Absol.: bonis dictis, quaeso, ne ille inaudiat, Afran. ap. Non. 126, 25 (Com. Rel. p. 149 Rib.).

Saved

Recent