About Report a problem

Menu

inauro

inauro, to overlay with gold

Could not find inaurata in Logeion dictionaries.

inaurata Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of inauro

inaurata Adjective: feminine ablative singular, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural of inauratus

See inaurata in Morpho

ĭn-auro, āvi, ātum, 1, v. a., to cover or overlay with gold, to gild (class.; most freq. in the part. perf.).
  • I Lit.: tegulas aereas, Plin. 33, 3, 18, § 57; Vitr. 7, 8: maurata statua, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 50: columna extrinsecus, id. Div. 1, 24, 48: Romulus (i. e. statua Romuli), id. Cat. 3, 8, 19: palla, Auct. Her. 4, 47, 60: vestis, i.e. inwrought with gold, Ov. M. Fac. 18.—
  • II Trop., to gild, i.e. to make rich: puto, te malle a Caesare consuli quam inaurari, Cic. Fam. 7, 13, 1: ut te Confestim liquidus fortunae rivus inauret, Hor. Ep. 1, 12, 9.— Hence. ĭnaurātus, a, um, P. a., gilded, golden: quis radat inaurati femur Herculis, Juv. 13, 151.—Comp.: omni patagio inauratior pavo, Tert. Pall. 3 init.

Saved

Recent