incensare

1 incensare [LL] 1 to cense, perfume with odours from burning incense. vadat ad locum ubi ‥ corpus Domini fuit repositum, et, posito incenso in thuribulo, ~et illud Lanfr. Const. 116; illud odoriferum corpus, illud caeleste thimiamaterium, crematis aromatibus ~atur Gosc. Transl. Mild. 16; vidit predictus abbas angelum Dei thurribulum aureum in manu tenentem ‥ qui de altari in chorum veniens ‥ monachos fere omnes ~avit P. Cornw. Rev. II 891; sacerdos ‥ ponat thus in thuribulum et procedat ad altare et, facta genuflexione ante altare, ~et altare, primo in medio, deinde in dextera parte, post in sinistra, ‥ deinde thurificando altare circueat Offic. Sal. 25; 12‥ incipiat conservator ymnum ‘Veni, Creator’, et ad quemlibet versum ~etur altare ab episcopis Reg. Aberd. II 4; decanus et precentor eundem episcopum incenserunt [sic] et tunc decanus eum aqua aspersit Process. Sal. 128. 2 to rouse, incense (person). ~are, incendere Osb. Glouc. Deriv. 295 (cf. ib. 291: ~are, incendere, irritare, incitare, commovere).

2 incensare [cf. 1 in + census, OF censer] , (Gasc.) to farm out. 1309 dum tamen officium illud modo non sit in propria manu dilecti et fidelis nostri Arnaldi ‥ set alii ~etur, ita viz. quod idem Albertus pro eodem officio, si alii ~etur, tantam firmam annuam nobis solvat quantum ille, qui modo illud tenet, pro eodem solvit per annum RGasc IV 246.