incentio
incentĭo, ōnis, f. [incino].
- A blowing or playing upon an instrument (post-class.): incentiones tibiarum, Gell. 4, 13, 3. —
- II A charm, enchantment; plur., Gell. 16, 11, 2.
incentio, ōnis, f. (incino), das Blasen auf Instrumenten, incentiones tibiarum, Gell. 4, 13, 3: so Plur. absol., Gell. 16, 11, 2.
incentĭō, ōnis, f. (incino), action de souffler dans : incentiones tibiarum Gell. 4, 13, 3, les sons de la flûte, cf. Gell. 16, 11, 1.