incensor
incensor, ōris, m. [incendo], one who kindles or sets fire to (post-class.).
- I Lit.: messium, Dig. 48, 19, 16, § 9; Paul. Sent. 5, 20; Mos. et Rom. Leg. Coll. 12, 3, 2: specularum, i. e. who kindles beacons, Ap. Mund. p. 69. —
- II Trop., an inciter, instigator: turbarum, Amm.31, 9, 4.
incēnsor, ōris, m, (incendo), I) der Anzünder, Apul. mund. 26: messium incensores, Claud. Saturn. dig. 48, 19, 16. § 9: codicum sauctorum inc., Angustin. c. Gaud. Donat. 2. § 8. – II) übtr., der Entzünder, Aufreger, Amm. 31, 9, 4.
cum preparasset machinas ad muros, ‥ ~ores ad vicos
nefariis illis eversoribus castellorum, agrorum depopulatoribus, incentoribus ecclesiarum, monialium oppressoribus
quoadusque totius nequitiae ~orem [] a regno exturbaret : incentorem W. Jum. III 1
incēnsŏr, ōris, m. (incendo), celui qui met le feu : Apul. Mund. 26 ; Dig. 48, 19, 16, 9 || [fig.] instigateur : Amm. 31, 9, 4.