incenis
in-cēnis (in-coen-), e, adj. [in-cenatus],
- that has not dined, dinnerless: senex, Plaut. Cas. 4, 1, 18 (776) (cf. incenatus, id. ib. 4, 2, 9 (788)).
cena componitur hic et hec ~is, -is, i. jejunus quasi sine cena
~is, sine cena
incēnis, e (in, cena), qui nʼa pas dîné : Pl. Cas. 438.