inconstanter
inconstanter, capriciously, inconsistently
incōnstanter, Adv. (inconstans), unregelmäßig, unbeständig, inkonsequent, schwankend, unsicher, anhelare, Lucr.: inc. immoderateque prodire, Auct. b. Afr.: loqui, nicht folgerecht sprechen, Cic.: ita negare inc., ut etc., Liv.: inconstantius agere, M. Aurel. in Fronto ep. ad M. Caes. 3, 2. p. 40, 18 N.: haec inconstantissime dicuntur, in dieser Behauptung ist nicht die geringste Konsequenz, Cic. de fin. 2, 88.
Willelmus B. laicus, juratus et requisitus, ita varie et ~er locutus est, et ita sibi fuit contrarius, quod tanquam inconveniens contempnebatur testimonium ejus
incōnstantĕr (14) (inconstans), dʼune façon changeante, inconséquente : Cic. Tusc. 4, 24 ; Ac. 2, 53 || -tissime Cic. Fin. 2, 88 ; -tius M. Aur. d. Fronto Ep. ad M. Cæs. 3, 2.
incōnstanter adv.with sup.
- inconstans, capriciously, inconsistently: iactantibus se opinionibus: negare, L.: haec dicuntur inconstantissime.