insitivus
insitivus, ingrafted, grafted
insĭtīvus, a, um, adj. [1. insero], ingrafted, grafted (poet. and post-Aug.).
- I Lit.: pira, Hor. Epod. 2, 19.—
- II Trop., substituted, spurious: liberi, Phaedr. 3, 3, 10: heres, adopted, Sen. Contr. 2, 8: alimentum lactis, of another person than the mother, Gell. 12, 1, 17.—Plur. n. as subst.: insitiva virtutum, Ambros. Ep. 2, 8.
īnsitīvus, a, um (insero, evi), gepfropft, I) eig.: pira, Hor. epod. 2, 19. – II) übtr.: a) von auswärts (aus der Fremde) eingeführt, fremd, quaedam disciplinae, Cic. de rep. 2, 34: artes, Aur. Vict. de Caes. 11, 3. – b) unecht, untergeschoben, Gracchus, Cic.: liberi, Phaedr.: heres, durch Adoption angenommener, Sen. rhet.: alimentum lactis, von einer anderen Person als der Mutter, Gell. – neutr. pl. subst., insitiva virtutum, Ambros. epist. 2, 8.
magis pro ~e virtutis industria quam successive sobolis prosapia in principatum ascitur
pro ~e [v. l. †insinue ] virtutis industria ‥ admirandus
illis [sc. feris ] ut pascua augeantur, predia subtrahuntur agricolis stationalia, ~a colonis
(non per duplicem convenientium generum conjunctionem) per hoc excludit generationem physicam. neque per ~am capacioris substantie naturam sicut surculus inseritur ramo
īnsĭtīvus, (15) a, um (insero 2), ¶ 1 greffé, qui provient de greffe : Hor. Epo. 2, 19 ¶ 2 [fig.] qui vient dʼautrui, de lʼétranger : Cic. Rep. 2, 34, || heres Sen. Rhet. Contr. 2, 8, héritier adoptif || insitivus Gracchus Cic. Sest. 101, un faux Gracchus ; liberi insitivi Phædr. 3, 3, 10, enfants illégitimes.
- 1. (Hor.) geënt, veredeld [pira];
- 2. (metaf.) overgewaaid, vreemd [quaedam disciplinae];
- 3. onecht, ondergeschoven [liberi; heres door adoptie aangenomen].
insitivus , a, um. adj.
接之枝。Insitivi filii 私子。Insitivum alimentum 嬭母之乳。
Suggest a Translation
See an image
接之枝。Insitivi filii 私子。Insitivum alimentum 嬭母之乳。
Suggest a Translation
See an image
īnsitīvus
adj.
- insitus, ingrafted, grafted: pira, H.—Fig.: Gracchus, pretended: disciplinae, imported: liberi, spurious, Ph.