insuavis
insuavis, unpleasant, disagreeable
Could not find insuauia in Logeion dictionaries.
insuauia Adjective: neuter nominative plural, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: neuter vocative plural of insuavis
in -sŭāvis, e, adj.,
- unpleasant, disagreeable (class.): herba cibo non insuavis, Plin. 24, 16, 97, § 154: vita, Cic. Att. 10, 4: voces, Gell. 18, 11.— Comp.: quid insuavius quam clamor? Auct. Her. 3, 12.—Sup.: insuavissima littera, Cic. Or. 49, 163.
īn-suāvis, e, nicht süß, nicht lieblich, unangenehm, I) für die Sinne: aqua, Vitr.: odor, Colum.: herba cibo non ins., Plin.: quid insuavius quam clamor etc., Cornif. rhet. 3, 22: insuavissima littera, sehr übellautender (kakophonischer), Cic. or. 163: u. so praepositio, Cic. – II) für das Gemüt: homo, Hor.: vita, Cic.: cuius eloquentia non insuavis est, Lact.
quid olfactu narium ~ius?
hujus vocis sonus ~is est
qui ‥ amaritudinis asperitatibus ~es proximis et quasi intractabiles existunt
si eo educente exiret, sicut ab eo non injocundus est introitus, ita et ad eum non ~is foret exitus?
qui vero sepe corripitur et non corrigitur diligenti quoque grave nimis est honus et ~e
nichil natura solitarium amat, unde si quis in celum ascendisset naturamque mundi et pulchritudinem siderum aspexisset ~em illi sine socio et amico amministracionem fore diceret
īnsuāvis, (15) e, qui nʼest pas doux, désagréable : [au goût] Plin. 24, 154 ; [à lʼoreille] Cic. Or. 163 || [fig.] Cic. Att. 10, 4 ; Læl. 88 ; de Or. 2, 25 || -vior Her. 3, 22 ; -issimus Cic. Or. 163.
- 1. onaangenaam, onprettig, niet leuk [vita; homo vervelend];
- 2. (postklass.) onaangenaam v. smaak of geur.
īn-suāvis e, adj.
- with comp.and sup, unpleasant, disagreeable: vita: haberi, H.: insuavissima littera.