insuspicabilis
in-suspĭcābĭlis, e, adj.,
- not thought of, unexpected (eccl. Lat.); only subst.
- 1 insuspĭcābĭlis, is, m., one unexpected, not thought of: portavit diadema, Vulg. Sir. 11, 5.—
- 2 Plur.: insuspĭcābĭlĭa, ĭum, n., fancies, imaginations: insuspicabilia cordis, Vulg. Sir. 25, 9.
īn-suspicābilis, e, unvermutet, Vulg. Sirach 11, 5 u.a. Eccl. – neutr. plur. subst., novem insuspicabilia cordis, Vulg. Sirach 25, 9.
inauditum sane et prorsus ~e michi eatenus fuerat minorem sexum talibus immunditiis ‥ depravatum
dominus ~i hora venturus
in partibus ‥ quas ‥ guerre ~es undique circumcingunt
quid sibi velit ~e miraculum, novit cui nomen est mirabile
ut nulla exeat nisi cum secura et ~i comitiva
īnsuspĭcābĭlis, e, inattendu : Vulg. Eccli. 11, 5.