insuperatus
insŭpĕrātus, a, um, adj. [2. in-supero],
- unconquered, unconquerable, Max. Gall. 1, 34.
īnsuperātus, a, um (in u. supero), unüberwunden, unüberwindlich, Maximian. eleg. 1, 34.
īnsŭpĕrātus, a, um (in priv.), non dompté : Maximian. 1, 34.
Maximian. Gall. 1. 33. tolerantia rerum Spernebat cunctas
Insuperataminas.