insumptio
insumptĭo, ōnis, f. [insumo],
- expense (late Lat.): sportularum, Cod. Th. 6, 24, 3. —
- II Exhaustion: corporis, Cael. Aur. Acut. 2, 38, 172.
īnsūmptio, ōnis, f. (insumo), I) der Aufwand, Cod. Theod. 6, 24, 3. – II) die Erschöpfung, corporis, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 38, 220.
īnsūmptĭō, ōnis, f. et īnsūmptum, ī, n. (insumo), dépense : Cod. Th. 6, 24, 3 ; N. Tir. 68.
Impp. Valentinian. et Valens Cod. Theod. 6. 24. 3. Ita etiam sportularum diversa esse debebit
Insumptio.