insuperabiliter
īnsuperābiliter, Adv. (insuperabilis), unübersteigbar, unüberwindlich, Chalcid. Tim. 312. Augustin. de civ. dei 5, 8.
sacerdos magnus ‥ longum et ~iter dimicans in acie tentationum
comes ‥ ~iter dimicans, hostium dissipavit legiones
nos igitur et hos devitemus et nobismetipsis incomparabiliter et ~iter veritatem ‥ preferamus
quis ‥ crederet lxxx milites contra lxij milia fere per totum diei spatium ita ~iter potuisse congredi
īnsŭpĕrābĭlĭtĕr, dʼune manière insurmontable : Aug. Civ. 5, 8.