insusceptus
in-susceptus, a, um, adj.,
- not taken upon one’s self: vota, Albin. 1, 197.
īnsusceptus, a, um (in u. suscipio), nicht über sich genommen, Auct. consol. ad Liv. 197.
īnsusceptus, a, um, non entrepris : Ps. Ov. Cons. Liv. 197.