insuperabilis
insuperabilis, that cannot be passed over, insurmountable
īnsuperābilis, e: (adj.), that can not be surmounted; invincible, 4.40.
in-sŭpĕrābĭlis, e, adj., that cannot be passed over.
- I Lit., insurmountable: transitus Alpium, Liv. 21, 23: via, id. ib. 36. —
- II Transf.
- A Unconquerable: genus bello, Verg. A. 4, 40; cf.: caput bello, Ov. M. 12, 613.— Of a disease, incurable: valetudo, Plin. Ep. 2, 2.—
- B Unavoidable, inevitable: fatum, Ov. M. 15, 807: necessitas fati, Gell. 13, 1.—Adv.: insŭpĕrābĭ-lĭter, unconquerably, Aug. Civ. Dei, 5, 8.
īn-superābilis, e, I) unübersteigbar, ungangbar, transitus, Liv.: via, Liv. – II) übtr., unüberwindlich, unbesiegbar, cohortes, Frontin.: genus ins. bello (im Kr.), Verg.: u. so caput ins. bello, Ov.: incorruptus sit vir externis et insuperabilis, Sen. – valetudo, unheilbare, Plin. ep.: fatum, unvermeidliches, Ov.: quaedam necessitas fati, Gell.
directis ‥ pugnatoribus suis ~ibus cunctos mundi populos in servos et ancillas mihi subjugabit
te quidem ‥ ~em mihi tutionem
scuto ~i protectus armisque caelestibus circumdatus
classis per mare ~is
robustus praedicator et ~is doctor
īnsŭpĕrābĭlĭs, (14) e, ¶ 1 quʼon ne peut gravir, infranchissable : Liv. 21, 23 ¶ 2 insurmontable, invincible : Virg. En. 4, 40 ; Ov. M. 12, 613 || inévitable : Ov. M. 15, 807 || incurable : Plin. Min. Ep. 1, 22, 8.
- 1. onoverkomelijk, niet passeerbaar, onbegaanbaar [Alpium transitus];
- 2. (poët.; postklass.) (metaf.) onoverwinnelijk, onoverkomelijk [fatum onontkoombaar; valetudo ongeneeslijk].
īn-superābilis e, adj.,
- that cannot be passed over, insurmountable: Alpium transitus, L.—Invincible: genus bello, V.—Inevitable: fatum, O.