integriter
integriter, Adv. (integer) = integre, verworfen von Charis. 202, 19.
precipio ‥ ut ‥ hec elemosina bene et ~iter manuteneatur
lego ‥ totam cameram meam ~iter cum toto apparatu meo(
intĕgrĭtĕr, condamné par Char. 202, 19, v. integre.