intellectualiter
intellēctuāliter, Adv. (intellectualis), geistig, Boëth. de trin. 2 u.a. Eccl.
intellectus ‥ unde ‥ ~iter adv.
nonne dabitur quod compositio partium yles ~er precedat ipsam ylen?
~iter in mente horum omnium intolerabilem magnitudinem satis perpendi
hec tria [substanciarum genera ], ~iter solum et non realiter distincta
puer videt sensibiliter et non ~iter
apprehendit ~iter
intellēctŭālĭtĕr, intellectuellement : Cassian. Coll. 6, 10.