intellector
intellector, ōris, m. [intellego],
- one who understands, Aug. Doctr. Christ. 2, 13.
intellēctor, ōris, m. (intellego), der Versteher, Augustin. epist. 148, 15 u. serm. 128, 10: int. legis, Augustin. serm. 136, 4: perfectiores scripturarum intellectores, Schriftgelehrte, Interpr. Iren. 3, 21, 2.
dictum tunc plausibus exceptum, nunc ~orem desiderat, sed alias querendus expositor
ne ‥ durus ~or inveniatur
~orem studiosum non otiosum
si ‥ assit bonus ~or piusque pulsator, patebit utrumque [dictum ], et nulla inter se repugnancia repellet intrantem
possunt sic ~ores benevoli conferre sententias patrum
intellēctŏr, ōris, m. , celui qui comprend : Aug. Ep. 148, 15.