irascentia
īrascentĭa, ae, f. [irascor],
- anger, choler (post-class. for iracundia), Ap. Dogm. Plat. 1, p. 9, 7; 11, 37.
īrāscentia, ae, f. (irascor), das Zürnen, der Zorn, Apul. de dogm. Plat. 1, 13 u. 1, 18.
īrāscentĭa, æ, f. , c. iracundia : Apul. Plat. 1, 13 ; 1, 18.
Iracundia. Apul. 1
Dogm. Plat. Irascentiamad domicilium cordis deductam esse.
Et ibid. sub fin. Irascentiamsubigere.