iracunditer
īrācundĭter, adv., v. iracundus fin.
īrācunditer, Adv. (iracundus), zornig, hitzig, Caecil. com. 78. Auct. inc. b. Prisc. 15, 13.
īrācundĭtĕr, c. iracunde : Cæcil. 78 ; Enn. d. Prisc. Gramm. 15, 35.
Iracunde.
Iracunditer. Adde
p. 1010.