irate
irate, angrily
īrātē, adv., v. irascor, P. a. fin.
īrātē, Adv. (iratus), zornig, Phaedr. 4, 24 (25), 14. Pacat. pan. 36, 3. – Compar. b. Colum. 7, 12. 5.
me ‥ ~e despexit
hominem auditis accusatum et coram invidis suis et detractoribus ~e loquentem
īrātē (iratus), avec colère, en colère : Phædr. 4, 24, 14 || -tius Col. Rust. 7, 12, 5.
īrātē
adv.
- iratus, angrily, Ph.