irascitivus
īrascĭtīvus, a, um, adj. [irascor],
- angry, choleric (late Lat.), Hier. in Ezech. 1, 1, 7.
sentimus quod, virtute concupiscitiva excitante quenquam fortissime ad movendum ‥, ipse per judicium et voluntatem racionis libere se refrenat, quod eciam eadem virtute concupiscitiva, seu ~a, sive fugitiva retrahente quenquam ‥ ab ‥ opere difficili ‥, ipse nihilominus libere facit illud