irreverentia
irreverentia, irreverence, disrespect
irrĕvĕrentĭa (inr-), ae, f. [irreverens],
- want of due respect or reverence, irreverence, disrespect (post-Aug.): coalitam libertate irreverentiam prorupisse, Tac. A. 13, 26: juventutis, id. ib. 3, 31: adversus, fas nefasque, id. H. 3, 51: studiorum, inattention to, neglect, Plin. Ep. 6, 2, 5: irreverentia ipsius obturatio aurium, profanity, Vulg. Sir. 27, 15.
irreverentia, ae, f. (irreverens), die Unehrerbietigkeit, Unbescheidenheit gegen Höhere, der Mangel an Ehrfurcht, das unehrerbietige, unbescheidene, unverschämte Wesen, absol., Tac. ann. 13, 26: m. subj. Genet., iuventutis, Tac. ann. 3, 31: mulieris, Vulg. Sirach 25, 29: ipsius, ibid. 27, 15: oculorum eius, ibid. 26, 14: m. obj. Genet., studiorum periculorumque, Plin. ep. 6, 2, 5. – m. adversus u. Akk., adversus fas nefasque, Tac. hist. 3, 51.
illa ‥ adoranti exprobrabat ~iam ordinis ipsius
non quidem ~ia in causa est
tam ~iam postmodum et indevotionem ‥ quam pravam quoque grassandi ulciscitur voluntatem
cur dehonestati honoris ~iam non percipitis?(
irrĕvĕrentĭa, (14) æ, f. (irreverens), manque de respect, licence, excès : Tac. Ann. 13, 26 || studiorum Plin. Min. Ep. 6, 2, 5, mépris des études.
in-reverentia (irr-) ae, f
- irreverence, disrespect: iuventutis, Ta.: adversus fas nefasque, Ta.