irrevocabiliter
irrevocābiliter, Adv. (irrevocabilis), unaufhaltsam, Sen. nat. qu. 2, 35, 2. Augustin. epist. 120, 24; de civ. dei 22, 20.
ruit ‥ plerumque humanus impetus ~iter
compelluntur ~iter exulare
omnes alienigene ‥ jussi sunt ad propria expedicius repedare et Angliam ~iter evacuare
sine mora regnum Anglie penitus evacuarent
Ludowycus ‥ ad Galliam ~iter properavit
res etenim redeunt, sed ~iter tempora pretereunt
scribitur edictum ‥ quatinus ‥ omnia debita ~iter remittantur
quamdiu te videbimus in presumptionis tue amentia ~iter induratum
quod ergo sanctus predixit ~iter evenit
alii in suspicionem pessimam ~iter [] incidunt : Trevisa withouten recovere
dominus archiepiscopus ‥ priorem ‥ ~iter et †insolidum [l. in solidum ] officialem suum creabit in civitate et dioecese
habentes et habituri ~iter pro perpetuo totum
~iter eximimus et totaliter liberamus
cognicionem arbitrio ‥ principum ‥ per presentes committimus atque in eorum manus ~iter deponimus
irrĕvŏcābĭlĭtĕr (irrevocabilis), sans pouvoir être retenu : Sen. Nat. 2, 35, 2 ; Aug. Civ. 22, 20.