irrevocabilis
irrevocabilis, not to be recalled, irrevocable, unalterable
irrĕvŏcābĭlis (inr-), e, adj. [2. inrevocabilis], that cannot be recalled, irrevocable.
- I Lit.: vulgus, uncontrollable, Luc. 1, 509: praeterita aetas, Lucr. 1, 468: in casum irrevocabilem se dare, unalterably, Liv. 42, 62, 3: semel emissum volat irrevocabile verbum, Hor. Ep. 1, 18, 71: constantia, unchangeable, Plin. Ep. 3, 7, 2. —
- II Transf.: ancorae pondere irrevocabili jactae, which, on account of their great weight, cannot be drawn back, Plin. 32, 1, 1, § 2: hamus, id. 16, 35, 65, § 159: Domitiani natura praeceps in iram et, quo obscurior, eo irrevocabilior, the more implacable, Tac. Agr. 42: gladius, not to be sheathed, Vulg. Ezech. 21, 5: donatio, irreversible, Dig. 39, 5, 34.— Adv.: irrĕvŏcābĭlĭter, irrevocably, unchangeably, incessantly, Sen. Q. N. 2, 35, 1: progredi, Aug. Ep. 120, 24; id. Civ. Dei, 22, 20, 1.
irrevocābilis (in-revocabilis), e, nicht zurückrufbar, I) eig.: vulgus, Lucan.: aetas, Lucr.: verbum, Hor. – II) übtr.: A) nicht zurückziehbar, spicula irrevocabili hamo noxia, Plin.: ancorae pondere irrevocabili iactae, Plin. – B) unwiderruflich, unerbittlich, casus, Liv.: cursus (Gang), Sen.: impetus (Plur.) animi, Sen.: constantia, Plin. ep.: paenitentia, Arnob.: donatio, ICt. – insbes., unversöhnlich, Aiax, Orest. trag. 710: Domitiani natura irrevocabilior, Tac. Agr. 42.
insidiosos observatores ‥ de choro fratrum exturbavit sicque ~es ejecit
non in voce ~i nec in scriptura putribili sed in aeternae plenitudine felicitatis mercedem vestram novimus consistere
lapis a vertice abruptus totum lapsus ad ima decurrit ~is
fratres vero, quod semel emissum fuit ~e verbum ex ore sancti, pro vero et fixo habuerunt
cum cunctos maneat sors inrevocabilis hore
o ~ia seria fatorum que solito cursu fixum itertenditis
tunc Rodbertus audita patris ~i deffinitione ait ‥
irrĕvŏcābĭlis, (13) e (in, revoco), ¶ 1 quʼon ne peut rappeler, irrévocable : Lucr. 1, 468 ; Hor. Ep. 1, 18, 71 ; Liv. 42, 62, 3 ¶ 2 quʼon ne peut ramener en arrière : Plin. 32, 2 ; 16, 159 || [fig.] irrevocabilior Tac. Agr. 32, plus implacable.
- 1. (poët.) onherroepelijk, niet terug te halen [verbum; aetas];
- 2. (metaf.) onveranderlijk [casus; constantia];
- 3. onverbiddelijk, onverzoenlijk [natura alcis];
- 4. (Plin. Mai.) onbeweeglijk, niet te verplaatsen [pondus].
irrevocabilis , e. adj. c.
不可更改者。不可挽者。— constantia 不敗之恒心。Irrevocabili pondere anchora 重不可起之錨。
Suggest a Translation
See an image
不可更改者。不可挽者。— constantia 不敗之恒心。Irrevocabili pondere anchora 重不可起之錨。
Suggest a Translation
See an image
in-revocābilis (irr-) e, adj.
- with comp, not to be recalled, irrevocable, unalterable: in casum inrevocabilem se dare, L.: semel emissum volat inrevocabile verbum, H.: quo obscurior eo inrevocabilior, implacable, Ta.